• info@shutterednature.com

IJsberendag

IJsberendag

We zitten nu vier dagen op het schip de Plancius. Nadat we zijn begonnen in Longyearbyen zijn we omhoog gevaren richting het noorden in de richting van het pakijs. Op de eerste dag zag ik al een soort die al een tijdje een grote wenssoort voor mij was, het grootste dier ter wereld: de blauwe vinvis! Ook met de vogels loopt het al aardig, langs vliegende papegaaiduikers fotograferen is een uitdaging, maar het lukt steeds beter. Vandaag is de dag dat we bij het pakijs zouden moeten aankomen en dat betekent een grote kans op het hoofddoel van de trip: ijsbeer!

Ik sta dan ook om zes uur al klaar om met de telescoop de omgeving af te scannen. Het pakijs kunnen we in de verte al zien liggen. Terwijl ik de vlakte afscan zie ik ineens langzaam een geel vlekje bewegen, dat kan haast niet anders of dat moet een ijsbeer zijn! Al snel zie ik ook dat het inderdaad om een ijsbeer gaat, mijn eerste ijsbeer en ook zelf gevonden! Nu is het afwachten of hij ook op ons wil blijven wachten. Langzaam vaart het schip dichterbij en al snel kunnen we de eerste ‘less is more’ plaatjes maken. De beer loopt gelukkig niet weg. Als het schip zich op een gegeven moment het ijs in boort, zijn we dan ook behoorlijk dichtbij en er kunnen we de beer goed op de foto zetten. Als dit onze enige waarneming van een ijsbeer wordt, dan zou ik er mee kunnen leven!

Het blijkt het begin van een geweldige ijsberendag. Op de vlakte waar we onze eerste beer gezien hebben, blijken nog acht andere ijsberen rond te lopen waaronder een moeder met een klein jong. Helaas zijn ze allemaal een stuk verder weg dan onze eerste beer. Gedurende de rest van de dag zien we met enige regelmaat elke keer een ijsbeer. Aan het einde van de middag zien we hoe een ijsbeer een zeehond probeert te besluipen (zonder succes) en onderweg laat een grote mannetjeswalrus zich ook goed bekijken. Als we uiteindelijk aan het diner zitten, staat het dagtotaal op maar liefst achttien ijsberen, een heel hoog aantal, waar we van tevoren niet van hadden durven dromen!

De dag is echter nog niet klaar. Als je op de Noordpool tussen de ijsschotsen vaart, kun je immers altijd een beer verwachten! Kort na het diner komt ineens het bericht van de brug dat recht voor het schip drie ijsberen lopen, het gaat om een grote ijsbeer met twee kleinere. Een moeder met twee jongen denken we eerst. Langzaam varen we dichterbij en ook de beren lopen op ons af. Op een gegeven moment zijn ze zelfs zo dichtbij dat ik mijn best moet doen om de hele beer nog in beeld te krijgen omdat ik mijn vaste 400mm lens niet kan uitzoomen, een luxe probleem! De grote beer loeit af en toe wat naar de kleinere, terwijl zij rond ons schip lopen. Zo zitten we wel een half uur te kijken naar beren die zich vlakbij ons schip, niets van ons aantrekken. We zien dat de kleinere beren steeds weg lijken te willen bewegen van het grotere dier. Opeens draait een van de beren zich om  en valt grommend de grote aan. Tot een gevecht komt het niet, want dat zou de kleine beer sowieso hebben verloren. Ze lijken toch niet helemaal met elkaar op te kunnen schieten.

Wij zijn uiteraard helemaal in extase, op zulke waarnemingen hoop je, maar je kunt er zeker niet op rekenen! Na het bestuderen van de foto’s blijkt de situatie toch iets anders te zijn dan we dachten. Het is niet een moeder met twee jongen, maar een volwassen mannetje met een volwassen vrouwtje en een jong! Dat verklaart ook het agressieve gedrag van de moeder naar het mannetje. Het is erg vreemd dat een mannetje nu al achter een vrouwtje aanzit dat nog voor een jong moet zorgen. De gidsen geven aan dat er blijkbaar al onderzoeken zijn die erop wijzen dat de hormonen van vrouwelijke ijsberen kunnen worden beïnvloed door plastic in het water. Dat zou deze situatie kunnen verklaren. Als dat inderdaad het geval is laat dat maar weer zien dat het probleem van plastic in het water niet alleen beperkt is tot de plastic soep, maar ook grote gevolgen voor de rest van de wereld kan hebben.

Wij sluiten in elk geval een ontzettend mooie dag af. De komende dagen zullen we nog meer zien waaronder een ijsbeer met een prooi, veel ivoormeeuwen, heel veel kortbekzeekoeten en de absolute zoogdierenklapper van de trip: Groenlandse walvis! Daarbovenop komen we thuis met een bijzonder hoog aantal van 26 ijsberen: de Polar Bear special heeft zijn naam eer aangedaan!

Wil je meer lezen over de vogels van Spitsbergen? Klik hier!

Voor het tripreport, ga naar Mammalwatching.com

LennartVerheuvel

Laat je bericht achter

%d bloggers liken dit: