• info@shutterednature.com

Barba Azul: blauwkeelara’s en nog veel meer!

Barba Azul: blauwkeelara’s en nog veel meer!

In mijn Zuid-Amerikareis zat nog een gat van twee weken. Eerst zou ik vier weken naar Chili gaan en ongeveer twee weken daarna zou mijn eerste dag op een taalschool in Cusco zijn. Het meest logische is dan natuurlijk om via Bolivia te reizen, nieuw land, nieuwe ervaringen én  nieuwe dieren! Ik had alleen nog niet echt een idee wat ik zou gaan doen. Drie weken voordat ik zou afreizen naar Chili stuitte ik ineens op de pagina van Asociación Armonía, de Boliviaanse variant van de Vogelbescherming. De pagina over Barba Azul zag er wel heel interessant uit en er bleek een mogelijkheid te zijn om als vrijwilliger daar te bivakkeren. Daarvoor moest ik contact opnemen met Tjalle Boorsma, dat klonk wel heel Nederlands! Ik stuurde dus maar een mailtje in het Nederlands en kreeg ook een Nederlandse reactie terug. Gelukkig was het in orde en in kon inderdaad als vrijwilliger daar aan de slag. Na Chili was het dus op naar Bolivia!

De reis van Arica in Chili naar Santa Cruz in Bolivia was lang. Santa Cruz is een prima stad om in te verblijven en ik zag in de Jardín Botanico onder andere mijn eerste luiaard en in Curichi del Madre mijn eerste doodshoofdaapjes: een mooi begin! Ik moest echter 500km verder zijn: naar de stad Trinidad. Na een tweedaags verblijf in Santa Cruz zat ik dus al weer een nacht in de bus en toen vermaakte ik me nog twee dagen in Trinidad. Trinidad is erg warm dus ik besloot het een keer luxe aan te pakken en een hotel met zwembad te regelen. ’s Ochtends ging ik op pad om dieren te zien. De plaatselijke bevolking was erg behulpzaam en wees me op een lokaal beroemd paartje Blue-and-yellow Macaw. Ook zag ik langs het vliegveld een mooie Three-toed Sloth in een boompje.

Verder levert het vliegveld nog meer mooie vogelsoorten op die in de onderstaande galerij zijn opgenomen.

Daarnaast is het bij dit vliegveld kennelijk ook de gewoonte om afgedankte vliegtuigen -al dan niet van tevoren gecrasht – gewoon te laten liggen.

De tijd in Trinidad was niet verkeerd, maar het moest ook niet te lang gaan duren. Gelukkig zou al snel het vliegtuigje naar Barba Azul vertrekken. Ook dat is een hele onderneming. Eerst neem je een Cessna naar het plaatsje Santa Ana del Yacuma. Die Cessna is een soort taxi en die deel je met iedereen die daar verder ook naar toe wil. Iedereen wordt inclusief bagage in dat vliegtuigje gepropt, nog even een snelle controle of er geen drugs tussen de bagage zit en daar gaan we! Onderweg hebben we een mooi uitzicht over de Beni Savanne.

Geen drugs!

Bij Santa Ana del Yacuma moeten we een andere Cessna pakken. Nu moeten er ook allerlei levensmiddelen mee en er wordt streng toezicht gehouden of we niet boven het gewicht zitten. Alles en iedereen wordt gewogen en dan blijkt dat we 150 kg boven het maximum zitten. Er moet dus zorgvuldig gekozen worden wat we achterlaten. Intussen komt er ook nog een lokale optocht langs van mensen op paarden. De bewoners van de Beni Savanne leven als de cowboys van ‘the Old West’! Uiteindelijk zitten we weer hutjemutje in dit vliegtuigje en stijgen we op. Na een vlucht van ongeveer twee uur landen we op een onverharde landingsbaan en daar zijn we dan! Barba Azul!

The ‘Old Beni West’!

Er moet heel wat mee!

Alles en iedereen wordt gewogen…

En we zijn weg!

Veilig aangekomen!

Klaar om aan de slag te gaan!

In dit reservaat hebben we geen internet en geen telefoon, maar wél stroom, heerlijk eten én natuurlijk al die geweldige dieren! Barba Azul heeft zijn naam te danken aan de Blue-throated Macaw of de blauwkeelara. Een soort waar Armonía zich voor inzet en die met uitsterven wordt bedreigd. Barba Azul herbergt buiten het broedseizoen het grootste deel van de wereldpopulatie van deze uiterst zeldzame ara. Op dit moment zijn er ongeveer 500 exemplaren en dat betekent dat de soort ontzettend kwetsbaar is. Dankzij de inspanningen van Armonía is dat aantal al wel gestaag toegenomen en ook kunnen de broedgebieden gelukkig steeds beter beschermd worden. Een goede relatie met de lokale bevolking is daarbij uiteraard van groot belang. De bevolking leeft hier vooral van kleinschalige veeteelt, maar als iedereen zou overgaan op intensieve landbouw dan zou dit vermoedelijk deze soort wel de nek omdraaien. Naast de blauwkeelara heeft Barba Azul echter nog veel meer: grote aantallen Blue-and-yellow Macaws, de bedreigde Cock-tailed Tyrants en Black-masked Finches, Streamer-tailed Tyrants en nog veel meer. De plaats is ook een belangrijke locatie voor de doortrek van blonde ruiters en in het najaar werden hier een keer op een Big Day 179 soorten gezien allemaal terwijl er uitsluitend te voet gevogeld werd! Daarnaast is het ook de beste plek in Bolivia om bijzondere zoogdieren als reuzenmiereneter en boommiereneter te zien en ook manenwolf is mogelijk. Dit filmpje van Armonía laat mooi zien hoe geweldig deze plek is.

En deze plaats heb ik een week vrijwel voor mezelf! Uiteraard moet ik daar wel wat voor terug doen. Ik ga bijvoorbeeld helpen met het plaatsen van verschillende cameravallen in het reservaat zodat duidelijker wordt welke zoogdieren in het gebied leven. Als er verder nog klusjes zijn help ik daar natuurlijk ook bij. Leuk en nuttig werk en het mooiste is natuurlijk dat je daarbij tussen de blauwkeelara’s zit! Ik maak dan ook honderden foto’s. Uiteraard trap ik af met dé soort van Barba Azul: de blauwkeelara!

Zoals alle ara’s is ook deze ara ongelooflijk intelligent en hebben ze een heel sociaal leven. Dat maakt dat het razend interessant blijft om ze te observeren, datzelfde gevoel had ik bijvoorbeeld ook bij olifanten. Daarnaast hebben ze een partner voor het leven. Als je oppervlakkig kijkt is het misschien wel voor te stellen dat deze soort in de jaren 80 nog beschouwd werd als een ondersoort van de blauwgele ara, maar als je de soort daadwerkelijk hebt gezien, kun je je dat nauwelijks voorstellen. Uiteraard is de kop anders, het zwart bij de blauwgele ara wordt blauw bij de blauwkeelara. Daarnaast zijn er echter ook nog subtiele verschillen, zo heeft de blauwkeelara bijvoorbeeld een mooie roze rand bij de snavelbasis. Daarnaast is het vliegbeeld ook heel anders, de blauwkeelara is veel slanker en heeft spitsere vleugels, terwijl de blauwgele ara veel forser gebouwd is. Zelfs het geluid dat de blauwkeelara maakt is duidelijk hoorbaar anders dan dat van de blauwgele ara. Kortom de blauwkeelara is gewoon een veel subtielere en knappere uitvoering van de forse, lompe en ruw krijsende blauwgele ara! Hieronder dan eindelijk wat foto’s om dat verschil ook te laten zien.

Vind de blauwgele ara!

Uiteraard mag de blauwgele ara er ook zijn. Hier ook wat foto’s daarvan.

Ze zijn veel makkelijker op de foto te zetten omdat ze veel nieuwsgieriger zijn. De blauwkeelara’s vliegen meestal strak door en houden zich aan hun vliegroute. Juist ook voor deze ara is Barba Azul een goede plek. Een slaaptrektelling leverde bijvoorbeeld wel 500 exemplaren op!

Natuurlijk is er meer dan alleen de ara’s. Een van mijn favorieten is de Cock-tailed tyrant of hanenstaarttiran. Ook een zeldzaam vogeltje wereldwijd en het mag duidelijk zijn bij het mannetje waar hij zijn naam vandaan heeft!


De Streamer-tailed Tyrant is wereldwijd wat minder zeldzaam, maar is in het reservaat een lastigere vogel. Ik was dan ook erg blij toen ineens een paartje besloot vlakbij in een struikje te gaan zitten!

De Sharp-tailed Tyrant is een wat subtieler vogeltje en ook een echte specialiteit van het reservaat.

Een andere specialiteit van het reservaat is de Black-masked Finch. Op wereldniveau ook een zeldzame soort en hij ziet er ook prima uit natuurlijk!

En dan is er nog de zogenaamde restcategorie! Soorten die misschien wereldwijd wat meer voorkomen, maar er ook zeker mogen zijn! Die heb ik maar in een galerij gegooid, dat bladert ook wat makkelijker!

Naast de vogels zijn er natuurlijk ook nog de zoogdieren. Elke dag ging ik op pad om die manenwolf eruit te vissen, maar helaas gaf die niet thuis. Gelukkig kon ik me prima vermaken met wat overbleef. Zonder enige twijfel was de reuzenmiereneter de meest indrukwekkende van allemaal. Een dier met een heel bijzonder uiterlijk en een gigantische staart. Ik moest even mijn best er voor doen, maar uiteindelijk stond ik een paar keer oog in oog met deze reus. Hij kwam tot op één meter!

Voor die ander, de tamandua of boommiereneter, moest ik meer moeite doen. Eén keer gezien, maar dat was genoeg!

Dan zijn er nog de armadillo’s of gordeldieren. Daarvan heb ik er twee soorten gezien waarvan het zesbandgordeldier wel het beste meewerkte. Rond onze huisvesting scharrelden voortdurend twee exemplaren rond die zich wel heel goed lieten benaderen. Echt heel bijzondere dieren om te zien!

Ook het negenbandgordeldier lukte. Die is iets groter en ziet er duidelijk anders uit.

En tenslotte is er dan nog het grootste knaagdier ter wereld: de capybara! Reuzencavia’s, vooral heel geschikt als jaguar- of poemavoedsel. Maar er zijn ook kleine capybara’tjes!

De Collared Peccary of Halsbandpecari is een leuk varkentje!

Daarnaast zag ik nog een Red Brocket deer of Rood spieshert, ook leuk!

En tenslotte nog een niet warmbloedige. Het reservaat is ook een prima plaats voor zwarte kaaimannen!

Ze maken het voor zichzelf soms wel wat lastiger, eentje miste een stuk van zijn bovenkaak waarschijnlijk te danken aan een soortgenoot. Dat zie er apart uit!

Ik kan Barba Azul heel tevreden verlaten. Helaas duurde het maar een week, maar ik heb zeker niet slecht gescoord! Op naar Peru!

De cameravallen die ik geplaatst heb, bleken hun werk trouwens goed gedaan te hebben! Daaruit bleek wel dat in het reservaat ook nog heel wat geweldige dieren zitten die zich tijdens mijn bezoek niet lieten zien. Ja, die manenwolf zit er echt! Alle foto’s zijn trouwens het eigendom van Armonía en zijn ook terug te vinden op de Flickr-pagina van Armonía en worden uiteraard met toestemming hier geplaatst.

En als dit stukje je enthousiast heeft gemaakt om Barba Azul te bezoeken, ga er voor! Bezoek de pagina van de website van Armonía voor meer informatie en uiteraard kun je mij ook altijd een berichtje sturen!

De manenwolf!

Ocelot met jong

Zwangere poema!

Het moerashert, een grote en vrij zeldzame hertensoort

 

 

LennartVerheuvel

Laat je bericht achter

%d bloggers liken dit: