• info@shutterednature.com

Koplampen in de mist

Koplampen in de mist

‘Zullen we koffie gaan drinken? ‘Nee, toch nog maar even wachten’. Het zijn van die kleine dingen die ervoor zorgen dat je op een bepaalde tijd op een bepaalde plek bent. Even stoppen omdat het regent en je wilt je regenkleding aandoen, even stoppen om te kijken of dat oogschijnsel toch niet van iets spannenders dan een flying squirrel komt en toch nog maar even wachten met koffiedrinken. Al die dingen kunnen het verschil maken tussen een soort net missen en een soort grandioos binnenhalen.

Inmiddels ben ik al meer dan een week in Borneo. Deramakot is een plek in Borneo waar heel veel zeldzame dieren gezien worden. Dieren die in Borneo zeldzaam zijn en daarmee vaak ook in de hele wereld. Deramakot is een regenwoud dat selectief gekapt wordt, waardoor alle dieren nog wel aanwezig zijn, maar je ook veel verder het bos in kunt kijken dan normaal. Leuk als je op zoek bent naar verschillende zoogdieren en je zomaar op een soort kunt stuiten die alleen op Borneo voorkomt. Borneo zit dan ook goed in de endemen, niet alleen zoogdieren, maar ook zeker vogels en andere dieren.

Dé soort die vrijwel iedereen (die hem nog niet gezien heeft tenminste) bovenaan heeft staan is de Soenda-nevelpanter of Sunda Clouded Leopard: de koning van het Borneose regenwoud. Deramakot is een plek waar hij relatief vaak gemeld wordt, maar ook hier is het hard werken. Over het algemeen wordt hij niet vaker dan twee keer in een maand gezien en dan zijn er ook nog maanden dat hij helemaal niet gezien wordt. Mijn gids heeft hem bijvoorbeeld al sinds mei niet meer gezien. We weten dat op 1 oktober er eentje gezien werd, maar dat de groep voor ons in tien dagen geen luipaard gezien heeft. Hoewel tegenwoordig redelijk veel groepen hem zien, is het dus nog steeds een keiharde soort waar je echt heel erg blij mee mag zijn als je hem ziet.

Overigens bestaat er nog een nevelluipaard, die komt op het vasteland voor. Eigenlijk nog maar vrij recent, namelijk in 2007 kwam men er achter dat het toch twee verschillende soorten betrof. Een in het oog springend verschil is dat de vlekken op een nevelluipaard van het vasteland niet zijn ingekleurd, terwijl dat bij een sunda-nevelluipaard wel het geval is. Zoek maar eens een plaatje op van allebei! Daarnaast is nog een leuk weetje dat nevelluipaarden de langste hoektanden van alle kattensoorten hebben, een beetje een mini-sabeltandtijger dus. Tot zover de achtergrondinfo!

De tactiek om een luipaard te zien, is dezelfde als met veel zoogdieren. Gewoon heel veel tijd ’s nachts besteden en hopen dat je er uiteindelijk eentje tegenkomt. Dat is dan ook wat we doen, 7 uur per nacht een weg afrijden en maar schijnen. Gelukkig hebben nevelluipaarden net als alle katten nogal felle ogen en omdat ze ook veel groter zijn, zou je ze lastig moeten missen. Toch schijnen we overal, ze kunnen namelijk ook in bomen klimmen. Gelukkig hebben we koffie bij ons zodat we het al die tijd vol kunnen houden. Deze rit hebben we echter ook bier bij ons, optimisme kan geen kwaad en als we hem niet zien dan smaakt een biertje nog steeds prima!

Op de bewuste avond is het rond 23.00, prime cat time! Niet dat deze kat zich enorm laat voorspellen, maar relatief veel waarnemingen worden rond deze tijd gedaan. We hebben al ongeveer vier uur erop zitten en we zijn allemaal een beetje gaar, maar we zetten toch nog even de tanden op elkaar. Koffiedrinken moet straks maar gebeuren! We stoppen, want we zien oogschijnsel. Ik kan me totaal niet meer herinneren wat we daar van gemaakt hebben want als we weer verder rijden gebeurt het!

De zaklampen worden weer naar voren gericht en dan staat er opeens een opvallend groot dier aan de kant van de weg. Het is veel groter dan een civet, die we regelmatig gezien hebben. Sambar deer, flitst het door mijn hoofd. Het is mistig dus het is lastig te zien. Dan draait het dier zijn kop al naar ons toe. Ogen als koplampen! Allemaal dringt het tegelijkertijd tot ons door: CLOUDED LEOPARD! De chauffeur geeft gas en doemt hij op in de mist, Harimau, de koning van de jungle. Dit dier schiet niet weg zoals de andere dieren, nee die blijft staan om even te kijken wat voor vlees hij in de kuip heeft!

Eerste moment van puur geluk: CLOUDED LEOPARD!

Een auto vol klikkende mensen is toch niet echt iets waar hij bijzondere belangstelling voor heeft dus hij loopt verder. Wij volgen, op dit moment voel je je helemaal geweldig, dit is waar je het voor doet! De luipaard stopt af en toe en kijkt ons dan indringend aan. Geweldig! Uiteindelijk krijgen we nog een laatste stand-off en dan verdwijnt ze (het blijkt een fors gebouwd vrouwtje te zijn) in het gras. Het bier kan worden opengetrokken en de euforie is onbeschrijfelijk. Sunda Clouded Leopard is gewoon in de tas!

Natuurlijk heb ik maar raak geknipt, ISO niet al te hoog, flink onderbelichten en dan maar schieten en hopen dat er wat scherps bij zit. Gelukkig is dat het geval!

Normaal gesproken zou dat het zijn voor mij want filmen en fotograferen tegelijkertijd is een beetje lastig, maar in dit geval was er ook een filmer aan boord! Kijk hier naar een filmpje gemaakt door Stuart Chapman voor bewegende beelden!

Elke keer als ik het terug kijk is het weer een feest! Borneo was in het bijzonder voor de katten een daverend succes, daar ga ik zeker nog meer van plaatsen, maar eerst meer uit Zuid-Amerika! Ik probeer het op volgorde te doen, maar sommige dingen kun je niet laten wachten…

 

LennartVerheuvel

Laat je bericht achter

%d bloggers liken dit: