• info@shutterednature.com

Auteur archief

KOEKOEK!

Mijn tijd in Borneo, zoals veel van mijn reizen, is er op gericht om bepaalde katten te zien. Uiteraard negeer ik de vogels dan niet, maar probeer ik er ook zoveel mogelijk te zien! Het is al een uitstekende trip geweest met de bijzondere endeem Bristlehead, maar ook is het gelukt om alle hornbills te zien, toch wel een van mijn favoriete vogelfamilies op deze planeet. Nu bij ik bij de Kinabatang rivier en is het doel om een Bornean Ground Cuckoo binnen te halen. Dit is een extreem schuwe bosvogel die je niet zo vaak hoort en nog veel minder ziet. Een uitdaging dus!

LennartVerheuvel

Koplampen in de mist

‘Zullen we koffie gaan drinken? ‘Nee, toch nog maar even wachten’. Het zijn van die kleine dingen die ervoor zorgen dat je op een bepaalde tijd op een bepaalde plek bent. Even stoppen omdat het regent en je wilt je regenkleding aandoen, even stoppen om te kijken of dat oogschijnsel toch niet van iets spannenders dan een flying squirrel komt en toch nog maar even wachten met koffiedrinken. Al die dingen kunnen het verschil maken tussen een soort net missen en een soort grandioos binnenhalen.

LennartVerheuvel

Genieten bij een clay lick

Fotografen die naar het buitenland zijn geweest komen vaak terug met foto’s van de mooiste gekleurde vogels. Dan ga je al gauw denken dat het daar wel een stuk makkelijker zal zijn en dat die vogels allemaal keurig op je zitten wachten. Vaak moet je echter nog best wel wat moeite doen om die papegaai of parkiet er op te zetten! Op de ene plek gaat het natuurlijk ook makkelijker dan bij de andere. In Tambopata liep ik drie weken rond, maar in die drie weken kreeg ik eigenlijk nauwelijks de gelegenheid om een papegaai of een parkiet écht goed er op te zetten. Uiteraard lukt het af en toe in vlucht wel, maar ga maar eens proberen om een ara te benaderen! Gelukkig zijn er nog steeds wel manieren om toch dichtbij te komen. Een hele leuke optie is dan een clay lick.

Clay licks zijn kale wanden waar vogels en ook veel zoogdieren op af komen om aan mineralen te komen. Ze kunnen ook natuurlijk ontstaan doordat bijvoorbeeld een boom omvalt. Omdat er echter best wel wat clay licks te vinden zijn door de Amazone heen moet je ook bij een clay lick vaak ook nog eens geluk hebben dat er vogels op af komen. Uiteraard adverteren lodge eigenaren er graag mee dat de clay lick bij hun lodge garantie biedt voor massa’s ara’s en andere mooie vogels, maar meestal valt het dat dan nogal tegen. De clay lick die bij mij in de buurt lag, bleek echter wel heel goed te zijn! Ik ben er twee ochtenden geweest en dan is het echt genieten van al die prachtige gekleurde vogels die op tien meter afstand rondscharrelen.

Dat ziet er ongeveer zo uit!

Uiteraard zitten daar allemaal verschillende soorten tussen. Bijvoorbeeld een Yellow-crowned Amazon!

De mintgroene Southern Mealy Amazon lijkt wel wat op hem, maar heeft toch subtiele verschillen.

Bij de Orange-cheeked Parrot is het verschil daarentegen wel duidelijk!

Helaas zag ik geen Blue-headed Macaw, maar gelukkig lijkt de Blue-headed Parrot op hem!

Deze drie Dusky-headed Parakeets zitten keurig op een rijtje

White-bellied Parrots pakken het wat losser aan.

En dan zijn er de macaws! Chestnut-fronted macaws zoeken vaak een beetje de gezelligheid op.

Ik had ook geluk dat op een ochtend een van de grote joekels kwam buurten: Red-and-Green Macaw.

Om te laten zien dat je met lopen door de jungle of het staan op een canopy tower ook best leuke vogels kunt zien, hier nog een kleine selectie van de overige vogels van Tambopata!

 

LennartVerheuvel

Lobo del Rio!

Tijdens mijn tijd in Zuid-Amerika stond er nog een ander dier hoog op mijn wensenlijstje: Giant Otter! Het is de grootste otter ter wereld en omdat ik sowieso nog nooit een otter gezien had, leek het me wel aardig om juist deze te zien. In Tambopata had ik eindelijk die kans. Omdat ik was gevraagd om last minute bij te springen om Duitse toeristen rond te leiden (niet gedacht dat ik nog zoveel Duits zou praten in Zuid-Amerika), kreeg ik ook de kans om bij een goede plek te gaan zoeken. Een oxbow lake genaamd Tristianbatis waar ze regelmatig gezien werden. Uiteraard wilden de toeristen ze graag zien, maar ik kon dan mooi mee liften!

LennartVerheuvel

Aapjes kijken in Tambopata

Na Bolivia ging ik naar Peru. Eerst twee weken naar een taalschool in Cuzco om Spaans te leren en daarna drie weken naar het Tambopata park om zoveel mogelijk dieren te zijn. Daar ging ik vrijwilligerswerk doen voor de organisatie Fauna Forever. Mijn doel was om tenminste één kattensoort te zien, maar dat is helaas niet gelukt. Gelukkig waren er wel andere mooie zoogdieren, bijvoorbeeld de verschillende apensoorten van Tambopata!

LennartVerheuvel

Barba Azul: blauwkeelara’s en nog veel meer!

In mijn Zuid-Amerikareis zat nog een gat van twee weken. Eerst zou ik vier weken naar Chili gaan en ongeveer twee weken daarna zou mijn eerste dag op een taalschool in Cusco zijn. Het meest logische is dan natuurlijk om via Bolivia te reizen, nieuw land, nieuwe ervaringen én  nieuwe dieren! Ik had alleen nog niet echt een idee wat ik zou gaan doen. Drie weken voordat ik zou afreizen naar Chili stuitte ik ineens op de pagina van Asociación Armonía, de Boliviaanse variant van de Vogelbescherming. De pagina over Barba Azul zag er wel heel interessant uit en er bleek een mogelijkheid te zijn om als vrijwilliger daar te bivakkeren. Daarvoor moest ik contact opnemen met Tjalle Boorsma, dat klonk wel heel Nederlands! Ik stuurde dus maar een mailtje in het Nederlands en kreeg ook een Nederlandse reactie terug. Gelukkig was het in orde en in kon inderdaad als vrijwilliger daar aan de slag. Na Chili was het dus op naar Bolivia!

LennartVerheuvel

Incastern: de mooiste stern ter wereld!

Naast de Torrent Duck was de Incastern zo’n andere unieke Zuid-Amerikaanse vogelsoort die ik heel graag wilde zien. Leigrijs met een rode snavel en met twee witte pluimen aan weerskanten van de kop waardoor het er van de voorkant net uitziet alsof hij een snor heeft. Uiteindelijk lukte het slechts op één plekje, in de haven van het stadje Arica helemaal in het noorden van Chili aan de kust. Dat was gelukkig echter voldoende! Ik heb verder geen groot verhaal eromheen, maar wat een mooie en bijzondere vogel!

LennartVerheuvel

Elk nadeel heb z’n voordeel

Toen ik op reis ging naar Zuid-Amerika wilde ik een paar soorten echt absoluut zien. Een daarvan was de Torrent Duck of bergbeekeend in het Nederlands. Werkelijk de gaafste eend op deze wereld. Zowel het mannetje als het vrouwtje is ontzettend mooi en dan verdienen ze allebei ook nog eens de kost door tegen snelstromende bergrivieren op te zwemmen! Hoe ze dat toch doen… Het vinden van Torrent Ducks bleek echter nog niet zo makkelijk te zijn.

LennartVerheuvel

Melkweg in de Andes

Als je foto’s van de sterren wilt maken is het natuurlijk altijd fijn als het niet bewolkt is. Als je ergens tussen april en december in de Chileense Andes bent zit je goed, dan is het namelijk het droge seizoen en dan regent het dus ook bijna niet. Dat betekent dus ook weinig wolken en heldere luchten. Daarnaast is een ander voordeel dat je met gemak naar 4000 meter hoogte kunt rijden waardoor je dus weer wat dichter bij de sterren zit en je ook minder last hebt van lichtvervuiling. Als je in de Andes bent, is het dus een goed idee om die mooie sterrenluchten op de foto te zetten

LennartVerheuvel

Zonsverduistering in de Atacama woestijn

Na een paar prachtige weken in Patagonië zijn we nu weer terug in Santiago. Niet dat daar nu zoveel te beleven is, het echte spektakel bevindt zich 500 kilometer verderop! Toen de reisplanning al in redelijk vergevorderd stadium was, kwam ik er opeens achter dat op 2 juli een zonsverduistering zou plaatsvinden. Ik wilde mijn schema er niet helemaal voor omgooien, het ging om de dieren tenslotte, maar zo’n zonsverduistering een keer meemaken leek me toch wel geinig. Uiteindelijk begon de reis in Chileens Patagonië waardoor het zonde zou zijn om een zonsverduistering in datzelfde Chili over te slaan. Dat deden we dus maar niet en daar kregen we geen spijt van!

LennartVerheuvel