• info@shutterednature.com

Maandelijks archief 30 juli 2018

Een bezoek aan de rode duinen van Sossusvlei

Sossusvlei, de rode woestijn van Namibië, is beroemd. Hier zie je schitterend gevormde zandduinen met een aparte rode kleur. Het meest iconische plekje is echter Deadvlei. Een witte kleivlakte omgeven door enkele van de hoogste duinen ter wereld, sommige wel van 400 meter hoog! Op de vlakte staan uitgedroogde knoestige acaciabomen. Die zorgen vaak voor mooie plaatjes.

Sterrenpracht van Spitzkoppe

Spitzkoppe is een berglandschap met allerlei grillig gevormde rotsformaties. Wij hebben er ons kamp opgeslagen. Om ons heen hebben we een geweldig uitzicht op de sterren. Het zal vanavond extra bijzonder  zijn want er komt een maansverduistering! We hadden ons geen betere plek kunnen voorstellen om die te bekijken. Terwijl we dus onze chili con carne bij het kampvuur aan het bereiden zijn, verdwijnt achter ons de maan langzaam achter de aarde. Een heel bijzondere ervaring!

Een geweldige middag

Vandaag zou onze tweede en laatste dag in Etosha National Park zijn. Helaas, we moeten weer verder! Uiteraard hopen we daar nog wel het maximale uit te slepen dus we zijn al weer vroeg in het park. We zijn allemaal nog wel gaar van gisteren. Ongeveer honderd meter na de ingang zijn we echter klaarwakker. Een leeuwin is een prooi aan het besluipen! De prooi blijkt een springbok te zijn. Helaas duurt het besluipen nogal lang en door de dichte begroeiing zien we op een gegeven moment beide dieren niet meer. We gaan dus maar door. ’s Ochtends zien we verder een beetje dieren die we al gezien hadden. Net als gisteren gaan we weer zwemmen in Halali. Helemaal opgefrist gaan we er ’s middags nog één keer tegenaan. Nu moet het gaan gebeuren!

Savannesoap

We zijn nu ongeveer anderhalve week met een groep van zeventien op vakantie. We verplaatsen ons in drie auto’s. Vandaag is de dag dat we eindelijk het Etosha National Park zullen gaan bezoeken. De dag ervoor waren we vertrokken uit Maun in Botswana en zijn we via de grens in een ruk doorgereden naar Etosha. Voor wie wel eens op de kaart kijkt: dat is een behoorlijk eind. We waren zes uur ’s ochtends vertrokken en we kwamen om ongeveer half 3 ’s nachts aan. Snel de tentjes opgezet en om half zes stonden we al weer voor de poorten van het park te wachten tot we naar binnen mochten. Maar nu ging het toch eindelijk beginnen!

Met de mokoro door de Okavango

De Okavango Delta is het grootste deltagebied dat niet met de zee verbonden is en ik mocht een klein stukje ervan bezoeken. Het meest voor de hand liggende vervoersmiddel in een waterrijk gebied is uiteraard een boot, maar de Okavango is op veel plaatsen erg ondiep: zo’n halve meter. Lokale bewoners hebben daarom al eeuwenlang uitgeholde boomstammen, mokoro’s, gebruikt om zich snel voor te bewegen in dit moerasgebied. Tegenwoordig is het een toeristenbusiness en zijn de mokoro’s van kunststof, het werkt allemaal nog wel op dezelfde manier! Je gaat met z’n tweetjes in een mokoro zitten en achterop staat dan iemand die je voortboomt. Het plan was om met de groep te overnachten in de Okavangodelta en daar dan met mokoro’s naar toe te gaan, de volgende ochtend zouden we dan een bushwalk doen. Aan het einde van de middag voeren we het gebied in en dat leverde mooie plaatjes op.

Beautiful Okavango

Na een week rijden door Zuid-Afrika en Botswana zijn we aangekomen bij Okavango. Daar kunnen we regelen dat we gaan overnachten in de Okavango Delta. Het plan is om met een motorboot naar een lokaal dorpje te varen en daar met mokoro’s verder te gaan. Mokoro’s zijn kano-achtige bootjes die vroeger werden gemaakt door een boomstam uit te hollen en tegenwoordig van kunststof zijn. De vorm is nog wel hetzelfde. Snel wordt er met de auto nog even brood gehaald en dan gaan we varen! Dat is het plan tenminste, de broodauto krijgt echter een aanrijding en ze moeten eerst alles bij het lokale politiebureau gaan regelen. Dat lukt hier niet zomaar… Uiteindelijk kunnen we rond half vijf alsnog gaan varen.