• info@shutterednature.com

Jaarlijks archief 27 oktober 2019

Uilen van Borneo

Als je ’s nachts op zoek gaat naar zoogdieren dan zijn er bepaalde vogels die je juist dan ook kunt tegenkomen: uilen! Uilen zijn nooit heel makkelijk om te zien, maar als je veel uren maakt, lukt er altijd wel wat. Ik wist vijf soorten echt leuk vast te leggen. De zesde: een Northern Boobook/Noord-Aziatische valkuil (Ninox japonica) ging niet zo goed op de foto. Gelukkig lukte de meest aansprekende soort wel: een Barred Eagle Owl/Maleise oehoe (Bubo sumatranus)!

Een glimp van een platkopkat

Drie dagen heb ik gepland bij de Kinabatanganrivier. Mijn doel hier is om neusapen (Nasalis larvatus) te zien en ook hoop ik Orang-Oetan (Pongo pygmaeus) nog wat beter te kunnen bekijken. Daarnaast ga ik op pad met een gids om te proberen Bornean Ground Cuckoo (Carpococcyx radiceus) te zien. Stiekem heb ik echter nog wel een ander doel: Flat-headed Cat (Prionailurus planiceps), of in het Nederlands: platkopkat! Deze kat wordt ook bij deze rivier gezien, alleen moet daarvoor wel het water laag staan en dat is nu niet het geval. De eerste twee nachten dat ik er ben, ga ik nog wel fanatiek zoeken, maar de laatste nacht heb ik het wel gezien.

KOEKOEK!

Mijn tijd in Borneo, zoals veel van mijn reizen, is er op gericht om bepaalde katten te zien. Uiteraard negeer ik de vogels dan niet, maar probeer ik er ook zoveel mogelijk te zien! Het is al een uitstekende trip geweest met de bijzondere endeem Bristlehead, maar ook is het gelukt om alle hornbills te zien, toch wel een van mijn favoriete vogelfamilies op deze planeet. Nu bij ik bij de Kinabatang rivier en is het doel om een Bornean Ground Cuckoo binnen te halen. Dit is een extreem schuwe bosvogel die je niet zo vaak hoort en nog veel minder ziet. Een uitdaging dus!

Sunda Leopard Cat

De Sunda Leopard Cat (Prionailurus javanensis) is nog maar recent afgesplit door de IUCN Cat Specialist Group. Deze soort heeft nog geen Nederlandse naam, maar aangezien de gewone Leopard Cat nu nog Bengaalse tijgerkat heet, lijkt Sunda tijgerkat als naam mij voor de hand te liggen. Het was voor mij een van de minst moeilijke katten waar ik naar gezocht heb. Ze worden ook eigenlijk bij elk tripreport wel gemeld als mensen in de goede gebieden goed naar zoogdieren gezocht hebben. Mijn eerste zag ik in Danum, maar dat ging een beetje snel. Gelukkig kwamen er in Deramakot veel goede waarnemingen.

Koplampen in de mist

‘Zullen we koffie gaan drinken? ‘Nee, toch nog maar even wachten’. Het zijn van die kleine dingen die ervoor zorgen dat je op een bepaalde tijd op een bepaalde plek bent. Even stoppen omdat het regent en je wilt je regenkleding aandoen, even stoppen om te kijken of dat oogschijnsel toch niet van iets spannenders dan een flying squirrel komt en toch nog maar even wachten met koffiedrinken. Al die dingen kunnen het verschil maken tussen een soort net missen en een soort grandioos binnenhalen.

Reis al vroeg geslaagd: marmerkat!

Als ik op reis ga, probeer ik altijd van tevoren een beetje een realistische inschatting te maken wat er mogelijk is. Uiteraard is er dan ook altijd ruimte voor een beetje wishful thinking. Het grote doel voor mij in Borneo was om zoveel mogelijk nieuwe kattensoorten binnen te halen, maar ik wist ook wel dat het erg moeilijk kon worden. Er is maar één kat makkelijk in Borneo en dat is de Sunda luipaardkat (Prionailurus javanensis). Daarna wordt het meteen moeilijk! Er leven in totaal vijf katten op Borneo. De al eerder genoemde Sunda luipaardkat (Prionailarus javanensis), marmerkat (pardofelis marmorata), platkopkat (prionailurus planiceps), de grootste: de Borneose nevelpanter (neofelis diardi) en de allerzeldzaamste Borneogoudkat (pardofelis badia). Van die laatste wist ik wel het eigenlijk onmogelijk zou zijn om die te zien, maar ook alle andere katten zouden stuk voor stuk heel erg lastig worden. Ik had dus voor mezelf besloten dat mijn reis geslaagd zou zijn als ik een Sunda luipaardkat (Prionailurus javanensis) plus één van de andere katten gezien zou hebben.

Rode rotshaan: een bizar mooie vogel!

Na bijna drie maanden reizen was het einde in zicht. Na drie weken in de Amazone ging ik nu nog voor ongeveer een week de Peruaanse Andes in en daarna zou ik het vliegtuig naar huis pakken. Een bezoek aan de Andes betekende in de eerste plaats een bezoek aan dé toeristische hotspot in Zuid-Amerika: Macchu Picchu!

Red-and-green macaw / Groenvleugelara

Genieten bij een clay lick

Fotografen die naar het buitenland zijn geweest komen vaak terug met foto’s van de mooiste gekleurde vogels. Dan ga je al gauw denken dat het daar wel een stuk makkelijker zal zijn en dat die vogels allemaal keurig op je zitten wachten. Vaak moet je echter nog best wel wat moeite doen om die papegaai of parkiet er op te zetten! Op de ene plek gaat het natuurlijk ook makkelijker dan bij de andere. In Tambopata liep ik drie weken rond, maar in die drie weken kreeg ik eigenlijk nauwelijks de gelegenheid om een papegaai of een parkiet écht goed er op te zetten. Uiteraard lukt het af en toe in vlucht wel, maar ga maar eens proberen om een ara te benaderen! Gelukkig zijn er nog steeds wel manieren om toch dichtbij te komen. Een hele leuke optie is dan een clay lick.

Lobo del Rio!

Tijdens mijn tijd in Zuid-Amerika stond er nog een ander dier hoog op mijn wensenlijstje: Giant Otter! Het is de grootste otter ter wereld en omdat ik sowieso nog nooit een otter gezien had, leek het me wel aardig om juist deze te zien. In Tambopata had ik eindelijk die kans. Omdat ik was gevraagd om last minute bij te springen om Duitse toeristen rond te leiden (niet gedacht dat ik nog zoveel Duits zou praten in Zuid-Amerika), kreeg ik ook de kans om bij een goede plek te gaan zoeken. Een oxbow lake genaamd Tristianbatis waar ze regelmatig gezien werden. Uiteraard wilden de toeristen ze graag zien, maar ik kon dan mooi mee liften!

Aapjes kijken in Tambopata

Na Bolivia ging ik naar Peru. Eerst twee weken naar een taalschool in Cuzco om Spaans te leren en daarna drie weken naar het Tambopata park om zoveel mogelijk dieren te zijn. Daar ging ik vrijwilligerswerk doen voor de organisatie Fauna Forever. Mijn doel was om tenminste één kattensoort te zien, maar dat is helaas niet gelukt. Gelukkig waren er wel andere mooie zoogdieren, bijvoorbeeld de verschillende apensoorten van Tambopata!