• info@shutterednature.com

Maandelijks archief 31 juli 2019

Barba Azul: blauwkeelara’s en nog veel meer!

In mijn Zuid-Amerikareis zat nog een gat van twee weken. Eerst zou ik vier weken naar Chili gaan en ongeveer twee weken daarna zou mijn eerste dag op een taalschool in Cusco zijn. Het meest logische is dan natuurlijk om via Bolivia te reizen, nieuw land, nieuwe ervaringen én  nieuwe dieren! Ik had alleen nog niet echt een idee wat ik zou gaan doen. Drie weken voordat ik zou afreizen naar Chili stuitte ik ineens op de pagina van Asociación Armonía, de Boliviaanse variant van de Vogelbescherming. De pagina over Barba Azul zag er wel heel interessant uit en er bleek een mogelijkheid te zijn om als vrijwilliger daar te bivakkeren. Daarvoor moest ik contact opnemen met Tjalle Boorsma, dat klonk wel heel Nederlands! Ik stuurde dus maar een mailtje in het Nederlands en kreeg ook een Nederlandse reactie terug. Gelukkig was het in orde en in kon inderdaad als vrijwilliger daar aan de slag. Na Chili was het dus op naar Bolivia!

Incastern: de mooiste stern ter wereld!

Naast de Torrent Duck was de Incastern zo’n andere unieke Zuid-Amerikaanse vogelsoort die ik heel graag wilde zien. Leigrijs met een rode snavel en met twee witte pluimen aan weerskanten van de kop waardoor het er van de voorkant net uitziet alsof hij een snor heeft. Uiteindelijk lukte het slechts op één plekje, in de haven van het stadje Arica helemaal in het noorden van Chili aan de kust. Dat was gelukkig echter voldoende! Ik heb verder geen groot verhaal eromheen, maar wat een mooie en bijzondere vogel!

Elk nadeel heb z’n voordeel

Toen ik op reis ging naar Zuid-Amerika wilde ik een paar soorten echt absoluut zien. Een daarvan was de Torrent Duck of bergbeekeend in het Nederlands. Werkelijk de gaafste eend op deze wereld. Zowel het mannetje als het vrouwtje is ontzettend mooi en dan verdienen ze allebei ook nog eens de kost door tegen snelstromende bergrivieren op te zwemmen! Hoe ze dat toch doen… Het vinden van Torrent Ducks bleek echter nog niet zo makkelijk te zijn.

Melkweg in de Andes

Als je foto’s van de sterren wilt maken is het natuurlijk altijd fijn als het niet bewolkt is. Als je ergens tussen april en december in de Chileense Andes bent zit je goed, dan is het namelijk het droge seizoen en dan regent het dus ook bijna niet. Dat betekent dus ook weinig wolken en heldere luchten. Daarnaast is een ander voordeel dat je met gemak naar 4000 meter hoogte kunt rijden waardoor je dus weer wat dichter bij de sterren zit en je ook minder last hebt van lichtvervuiling. Als je in de Andes bent, is het dus een goed idee om die mooie sterrenluchten op de foto te zetten

Zonsverduistering in de Atacama woestijn

Na een paar prachtige weken in Patagonië zijn we nu weer terug in Santiago. Niet dat daar nu zoveel te beleven is, het echte spektakel bevindt zich 500 kilometer verderop! Toen de reisplanning al in redelijk vergevorderd stadium was, kwam ik er opeens achter dat op 2 juli een zonsverduistering zou plaatsvinden. Ik wilde mijn schema er niet helemaal voor omgooien, het ging om de dieren tenslotte, maar zo’n zonsverduistering een keer meemaken leek me toch wel geinig. Uiteindelijk begon de reis in Chileens Patagonië waardoor het zonde zou zijn om een zonsverduistering in datzelfde Chili over te slaan. Dat deden we dus maar niet en daar kregen we geen spijt van!

Camelidspecial!

Wilde kameelachtigen komen eigenlijk maar op een paar plekken op de wereld voor. Wie denkt ze te kunnen vinden in het Midden-Oosten of in de buurt van de Sahara heeft het mis: die zijn allemaal gedomesticeerd. Mongolië kent de Wild Bactrian Camel, voor de twee andere wilde kameelachtigen moet je naar Zuid-Amerika. Omdat ik ze daar zoveel gezien heb, vond ik het wel aardig om ze even apart wat aandacht te geven.